«Analar» şeiri (Hüseyn Arif)
Ana məhəbbəti və hörmət.
Hüseyn Arif XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatının sevimli şairlərindən biridir; o, sadə, səmimi dilli şeirləri ilə tanınır. Onun «Analar» şeiri ana məhəbbətini, ananın müqəddəsliyini və zəhmətini tərənnüm edən lirik bir əsərdir. Şeirdə ana obrazı — həm qayğıkeş, həm fədakar, həm də sönməz işıq kimi təsvir edilir. Əsərin əsas ideyası budur ki, ana sevgisi dünyada ən böyük, ən saf sevgidir və ona layiqincə hörmət etmək hər bir övladın borcudur. Şeirdə bədii təsvir vasitələrindən geniş istifadə olunur: epitet (ananın zəhmətini ifadə edən sifətlər), təşbeh (ananı işığa, bahara bənzətmə), mübaliğə (ananın sevgisinin hədsizliyini qabartma) və təkrir (müəyyən sözün vurğu üçün təkrarı) bu vasitələrin başlıcalarıdır. Bu vasitələr şeirdə hissi gücləndirməyə, oxucunu ana ilə bağlı düşüncələrə sövq etməyə xidmət edir.
Məsələn: «Analar» şeirindəki «ananın qayğısı» ifadəsindəki «qayğı» sözü ananın övladına olan sonsuz diqqətini bildirən epitetdir.
Qaydalar
- 1«Analar» şeirinin müəllifi XX əsr Azərbaycan şairi Hüseyn Arifdir.
- 2Əsər janrına görə lirik şeirdir; mövzusu ana məhəbbəti, ananın müqəddəsliyi və zəhmətidir.
- 3Şeirin əsas ideyası: ana sevgisi ən böyük, ən saf sevgidir; hər övlad anasına hörmət borcludur.
- 4Şeirdə bədii təsvir vasitələri işlənir: epitet, təşbeh (bənzətmə), mübaliğə və təkrir.
- 5Epitet əşya və ya şəxsi xarakterizə edən bədii sifət (isti ürək, zəhmətkeş əllər), təşbeh isə bir şeyi başqasına bənzətmədir (ana bahar kimidir).
Məşq
10 asan · 10 orta · 10 çətin
Hər testdə təsadüfi 10 sual seçilir