Söz birləşməsi anlayışı

Söz birləşməsi iki və ya daha çox müstəqil sözün qrammatik cəhətdən birləşməsindən yaranan sintaktik vahiddir. Söz birləşməsində iki tərəf olur: əsas söz (baş tərəf) — mənası müstəqil olan, sualı verən tərəf; asılı söz (tabe tərəf) — əsas sözə qrammatik cəhətdən bağlanan və əsas sözün sualına cavab verən tərəf. Söz birləşməsini tək sözdən fərqləndirmək üçün yadda saxlamaq lazımdır ki, birləşmə ən azı iki müstəqil sözdən ibarət olmalıdır; «kitab», «gözəl», «oxu» tək sözdür, «maraqlı kitab» isə söz birləşməsidir. Söz birləşməsini cümlədən ayıran ən mühüm əlamət isə məzmun bütövlüyüdür: cümlə mübtəda–xəbər əlaqəsi əsasında qurulur və bir fikri tam ifadə edir, söz birləşməsi isə tam fikir bildirmir, yalnız əşya, əlamət və ya hərəkəti daha dəqiq adlandırır. Məsələn: «sürətli qatar» — söz birləşməsidir (tam fikir yoxdur); «Qatar sürətlə gedir» — cümlədir (tam fikir var, xəbər mövcuddur).