Təyini söz birləşmələri (I, II, II növ)

Azərbaycan dilindəki ismi söz birləşmələrinin xüsusi növü olan təyini söz birləşmələri asılı tərəfin (təyinin) əsas tərəflə (isimlə) əlaqəsinin xarakterinə görə üç növə bölünür. I növ təyini söz birləşməsində hər iki tərəf şəkilçisizdir: asılı tərəf isim, sifət, say və ya digər söz növündən ola bilər, lakin nə asılı tərəf mənsubiyyət, nə də əsas tərəf mənsubiyyət şəkilçisi qəbul edir (məsələn: dəmir qapı, daş ev, beş kitab). III növdə isə asılı tərəf yiyəlik hal şəkilçisi (-ın/-in/-un/-ün/-nın/-nin/-nun/-nün) qəbul edir, əsas tərəf isə həmin şəxsə uyğun mənsubiyyət şəkilçisi daşıyır: şəhər-in küçə-si, uşaq-ın kitab-ı, ana-nın əli. II növdə yalnız əsas tərəf mənsubiyyət şəkilçisi alır, asılı tərəf isə şəkilçisiz qalır: bağ-ın qapı-sı yox, bağ qapısı; yəni asılı tərəf sıfır yiyəlik formasında durur, əsas tərəf isə III şəxs mənsubiyyət şəkilçisi qəbul edir. Məsələn: «sinif otağı» — asılı tərəf «sinif» şəkilçisizdir, «otağı» isə -ı mənsubiyyət şəkilçisi daşıyır, deməli bu II növ təyini söz birləşməsidir.