Köməkçi nitq hissələri

Köməkçi nitq hissələrinin müstəqil leksik mənası yoxdur; onlar tək başına cümlə üzvü olmur, sözlər və ya cümlələr arasında əlaqə yaradır, yaxud sözə əlavə məna çaları verir. Köməkçi nitq hissələri beş növə ayrılır: qoşma, bağlayıcı, ədat, modal söz və nida. Qoşma isimdən və ya əvəzlikdən sonra gəlib müəyyən hal tələb edir (ilə, üçün, kimi, qədər, görə, sarı, ötrü, -dək, -can). Bağlayıcı həmcins üzvləri və cümlələri bir-birinə bağlayır (və, həm, amma, lakin, ancaq, ya, çünki, ki, əgər). Ədat sözə və ya cümləyə əlavə məna çaları verir (məhz, ən, lap, daha, belə, də/da, axı, məgər, kaş, bəs). Modal söz danışanın söylədiyinə münasibətini bildirir (gərək, bəlkə, yəqin, əlbəttə, şübhəsiz, deməli, məncə, görünür). Nida isə hiss-həyəcanı ifadə edir (oh, ah, ay, vay, afərin, ura). Məsələn: «Mən sənin üçün gəlmişəm» cümləsində «üçün» qoşma, «Hava soyuq idi, lakin günəş çıxmışdı» cümləsində «lakin» bağlayıcıdır.