İlyas Əfəndiyev — «Zəmidə bir turac səslənirdi»
Hekayə; təbiət və uşaqlıq xatirələri.
İlyas Əfəndiyev «Zəmidə bir turac səslənirdi» hekayəsində doğma torpağa bağlılıq hissini, uşaqlıq xatirələrini və Azərbaycan təbiətinin gözəlliyini ustalıqla təsvir edir. Əsərin mərkəzində lyrik bir ab-hava hökm sürür: qəhrəman zəminin arasından gələn turacın səsini eşidərkən uşaqlıq illərinə — ana yurduna, kənd həyatının sadəliyinə, təbiətin saflığına qayıdır. Müəllif təbiət təsvirini xatirə ilə qovuşdurur: quşun səsi keçmişlə indini bir-birinə bağlayan bir körpüyə çevrilir. Hekayə janrının əsas xüsusiyyəti — məhdud hadisə çərçivəsində dərin hiss və düşüncənin ifadəsi — bu əsərdə parlaq şəkildə təcəssüm olunur. Bədii dildə epitet, şəxsləndirmə və təşbeh vasitələrindən istifadə edilir, turacın səsi isə azadlıq və vətən torpağının simvoluna çevrilir.
Məsələn, hekayədə turacın səsini eşidən qəhrəman özünü uşaqlıq illərinin o sakit, canlı dünyasına qayıtmış kimi hiss edir — bu, doğma yurda mənəvi bağlılığın bədii ifadəsidir.
Qaydalar
- 1«Zəmidə bir turac səslənirdi» — İlyas Əfəndiyevin hekayəsidir; janrı hekayədir (nə dastan, nə də şeirdir).
- 2Hekayənin əsas mövzusu: turacın səsinin doğurduğu uşaqlıq xatirələri və doğma yurda mənəvi bağlılıq.
- 3Əsərdə təbiət təsviri (turac, zəmi) xatirə ilə qovuşur: quşun səsi keçmiş ilə indini əlaqələndirən bədii vasitəyə çevrilir.
- 4Hekayənin əsas bədii xüsusiyyəti: məhdud bir an (turacın səsini eşitmək) vasitəsilə geniş hiss dünyasının — nostalji, vətən sevgisi, uşaqlıq sevinciyin — açılmasıdır.
- 5İlyas Əfəndiyev Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsidir; o, hekayə, dram və roman janrlarında yazmışdır.
Məşq
10 asan · 10 orta · 10 çətin
Hər testdə təsadüfi 10 sual seçilir