Leksik və qrammatik şəkilçilər

Məsələn, «bağ» sözünə -ban şəkilçisi artırıldıqda «bağban» — tamam başqa mənalı yeni bir söz yaranır. Ən çox işlənən sözdüzəldici şəkilçilər: -çı/-çi (sənətkar, peşə: dəmirçi, balıqçı); -lıq/-lik (xüsusiyyət, yer, iş: dostluq, bağçılıq); -lı/-li (əlamət, xassə bildirir: şəhərli, dadlı); -sız/-siz (yoxluq bildirir: susuz, məzəsiz). Qrammatik şəkilçilər isə sözdəyişdirici şəkilçilərdir: onlar sözün leksik mənasını dəyişdirmir, yalnız sözün cümlədəki qrammatik vəzifəsini, formasını dəyişdirir. Bunlara hal şəkilçiləri (-ın/-in, -a/-ə, -ı/-i, -da/-də, -dan/-dən), mənsubiyyət şəkilçiləri (-ım/-im, -ın/-in, -ı/-i) və kəmiyyət şəkilçisi (-lar/-lər) aiddir. Həmin söz özü yenə «bağ» olaraq qalır, sadəcə forması dəyişir: bağlar, bağın, bağa. Məsələn: «kitabçı» sözündəki -çı leksik şəkilçidir (yeni söz yaratdı), «kitablar» sözündəki -lar isə qrammatik şəkilçidir (yalnız formanı dəyişdi).