İsimləşmə və sifətləşmə
Nitq hissəsinin başqa vəzifədə işlənməsi.
Azərbaycan dilində bəzən bir nitq hissəsi öz əsl mənasını saxlamaqla cümlədə başqa bir nitq hissəsinin vəzifəsini yerinə yetirir. Sifət, feili sifət və say cümlədə isim yerində işlənəndə buna isimləşmə deyilir: söz kim? nə? sualına cavab verir, cəm, mənsubiyyət və hal şəkilçiləri qəbul edir və mübtəda, tamamlıq kimi cümlə üzvü olur.
Məsələn, «Yaxşılar qalib gəldi» cümləsində «yaxşı» sifəti cəm şəkilçisi qəbul edərək isimləşib, «yaxşı adamlar» mənasını verir. İsim başqa bir ismin qarşısında onun əlamətini (materialını, keyfiyyətini) bildirəndə isə buna sifətləşmə deyilir: söz hansı? sualına cavab verir, təyin vəzifəsində işlənir və heç bir şəkilçi qəbul etmir. Məsələn, «dəmir qapı» birləşməsində «dəmir» isimdir, lakin qapının hazırlandığı materialı bildirdiyi üçün sifətləşib. Hər iki hadisədə sözün nitq hissəsi mənşəyi dəyişmir, yalnız cümlədəki vəzifəsi dəyişir.
Əsas terminlər
| Əsl nitq hissəsi | Söz | Cümlədə işlənməsi | Sual |
|---|---|---|---|
| Sifət | yaxşı → yaxşılar | «Yaxşılar qalib gəldi.» | Kimlər? |
| Feili sifət | oxuyan → oxuyanlar | «Oxuyanlar ayağa qalxdı.» | Kimlər? |
| Say | beş → beşi | «Beşi gəldi.» | Neçəsi? |
İsimləşmiş sözlər isim kimi kim?/nə? sualına cavab verir və isim şəkilçiləri qəbul edir.
| Söz | Əsl nitq hissəsi | Birləşmədə vəzifəsi | Nümunə |
|---|---|---|---|
| dəmir | isim | Sifətləşib, əlamət bildirir | dəmir qapı |
| qızıl | isim | Sifətləşib, əlamət bildirir | qızıl üzük |
| daş | isim | Sifətləşib, əlamət bildirir | daş divar |
| yun | isim | Sifətləşib, əlamət bildirir | yun corab |
Sifətləşmiş isimlər heç bir şəkilçi qəbul etmədən təyin vəzifəsində işlənir və hansı? sualına cavab verir.
- 1Addım 1 — Sözün kök formasını tap: «Yaxşılar» sözünün kök forması «yaxşı»dır — bu, sifətdir.
- 2Addım 2 — Şəkilçini araşdır: «Yaxşı» sözünə -lar cəm şəkilçisi artırılıb → «yaxşılar». Sifətlərə birbaşa cəm şəkilçisi əlavə olunması ismə xas əlamətdir.
- 3Addım 3 — Sualı və cümlə üzvünü yoxla: «Yaxşılar» sözü kimlər? sualına cavab verir və cümlədə mübtəda vəzifəsindədir — bunlar isim əlamətləridir.
- 4Addım 4 — Nəticə: «Yaxşı» sifəti bu cümlədə isimləşib, «yaxşı adamlar» mənasında işlənib.
- 1Addım 1 — Birləşmənin tərkib hissələrini ayır: Birləşmə iki sözdən ibarətdir: «dəmir» və «qapı».
- 2Addım 2 — «Dəmir» sözünün əsl nitq hissəsini müəyyən et: «Dəmir» maddə bildirən isimdir, öz-özlüyündə nə? sualına cavab verir.
- 3Addım 3 — Cümlədəki funksiyasını yoxla: Burada «dəmir» sözü «qapı» isminin qarşısında durur, hansı qapı? sualına cavab verir və qapının hazırlandığı materialı — əlaməti bildirir.
- 4Addım 4 — Nəticə: «Dəmir» ismi bu birləşmədə sifətləşib, təyin vəzifəsində işlənib.
- 1Addım 1 — «Qızıl saat» birləşməsini araşdır: «Qızıl» əslində isimdir, lakin burada hansı saat? sualına cavab verib saatın materialını bildirir → sifətləşib.
- 2Addım 2 — «Böyüklərin» sözünü araşdır: Kök «böyük» sifətdir, lakin ona -lər cəm və -in yiyəlik hal şəkilçisi artırılıb, kimlərin? sualına cavab verir → isimləşib («böyük adamların» mənasında).
- 3Addım 3 — Nəticə: Bu cümlədə həm isimləşmə (böyüklərin), həm də sifətləşmə (qızıl) nümunəsi var.
İsimləşmə və sifətləşmə zamanı sözün əsl mənası dəyişmir, yalnız cümlədəki vəzifəsi (funksiyası) dəyişir.
Ümumi xəta: sifətləşmiş sözü (məsələn, «dəmir qapı»dakı «dəmir») elə sifət hesab etmək. Əslində söz öz nitq hissəsi mənşəyini (isim) saxlayır, sadəcə cümlədə sifətin vəzifəsini yerinə yetirir.
Feili sifət artıq özü sifət kimi qəbul edilir; onun tənha, isim yerində işlənməsi (oxuyanlar, gələnlər) isimləşmədir, sifətləşmə deyil — bunları qarışdırma.
Sifət və ya feili sifət bir ismin qarşısında öz adi funksiyasında işlənəndə (məs. «ağıllı qız», «gələn qonaq») heç bir keçmə baş vermir — bu, adi sifət-isim birləşməsidir.
Qaydalar
- 1İsimləşmə: sifət, feili sifət və ya say kim?/nə? sualına cavab verərək isim yerində işlənir və mübtəda, tamamlıq kimi cümlə üzvü olur.
- 2İsimləşən söz adətən cəm (-lar/-lər), mənsubiyyət və ya hal şəkilçisi qəbul edir: yaxşı → yaxşılar, oxuyan → oxuyanlar, beş → beşi.
- 3Sifətləşmə: isim başqa bir ismin qarşısında onun əlamətini (materialını, keyfiyyətini) bildirərək hansı? sualına cavab verir və təyin vəzifəsində işlənir.
- 4Sifətləşən isim heç bir şəkilçi qəbul etmir, öz adi formasında qalır: dəmir qapı, qızıl üzük, daş divar.
- 5Hər iki hadisədə sözün əsl nitq hissəsi mənşəyi dəyişmir — yalnız cümlədəki vəzifəsi (funksiyası) dəyişir.
- 6Feili sifətin (oxuyan, gələn, yazan) tənha, isim yerində işlənməsi də isimləşmədir, sifətləşmə deyil.
Məşq
10 asan · 10 orta · 10 çətin
Hər testdə təsadüfi 10 sual seçilir