Əmək alətləri necə yarandı?

İnsanı heyvanlar aləmindən ayıran ən mühüm xüsusiyyətlərdən biri əmək alətləri hazırlamaq bacarığıdır. İlk insanlar ətraf mühitdə tapdıqları DAŞ, SÜMÜK və AĞACdan sadə alətlər düzəldirdilər; xüsusilə çaxmaqdaşından çapacaq (iri əşyaları doğramaq üçün) və qaşov (dəri təmizləmək üçün) kimi alətlər hazırlanırdı. Uzun müddət insanlar təbiətin hazır nemətlərini yığıcılıq və ovçuluqla əldə edirdilər — bu, MƏNİMSƏMƏ TƏSƏRRÜFATI adlanır. Alətlər təkmilləşdikcə insanlar torpağı becərməyi (əkinçilik) və heyvanları əhliləşdirməyi (maldarlıq) öyrəndilər; təbiətin hazırını mənimsəmək əvəzinə məhsulu özləri istehsal etməyə başladılar — bu böyük dəyişikliyə NEOLİT İNQİLABI deyilir. Sonra insanlar metaldan istifadəyə keçdilər: əvvəlcə mislə daşı birlikdə işlətdikləri Eneolit (mis-daş) dövrü, sonra misi qalayla qarışdırıb daha möhkəm alət düzəltdikləri Tunc dövrü, daha sonra isə ən möhkəm alətlərin — dəmir alətlərinin yarandığı Dəmir dövrü gəldi. Bu dövrlərdə dulusçuluq və toxuculuq kimi sənətkarlıq sahələri də inkişaf etdi.