Bağlayıcı

Bağlayıcı köməkçi nitq hissəsidir: müstəqil leksik mənası yoxdur, lakin cümlədə həmcins üzvləri bir-birinə, yaxud sadə cümlələri birləşdirərək onlar arasındakı əlaqəni — birlik, qarşılıq, seçim, səbəb-nəticə — ifadə edir. Bağlayıcılar iki əsas qrupa bölünür: birləşdirici bağlayıcılar («və», «həm də», «ilə») həmcins üzvlər arasında birlik bildirir; qarşılıqlı bağlayıcılar isə iki fikri bir-birinə qarşı qoyur («amma», «lakin», «ancaq») ya aralarında seçim yaradır («ya», «ya da», «yaxud»). «Çünki» və «ona görə ki» bağlayıcıları isə səbəb-nəticə əlaqəsini göstərir. Bağlayıcını digər köməkçi nitq hissəsi olan qoşmadan fərqləndirmək üçün onun yalnız isim ya əvəzliyə deyil, söz qruplarına və ya bütöv cümlələrə xidmət etdiyini yoxlamaq lazımdır.